Pies skacze na ludzi i rzuca się na inne psy — jak go tego oduczyć

Dlaczego pies skacze na ludzi?

U psów witanie się pyskiem jest naturalne. Człowiek ma twarz wysoko, więc pies skacze. Gdy ktoś mówi „nie skacz!”, łapie psa za łapy albo go odpycha, pies i tak dostaje kontakt. Dla niego to też nagroda.

Dlatego zmieniamy zasadę gry: skok wyłącza powitanie, cztery łapy na podłodze je włączają.

Cztery łapy na ziemi: powitania w domu

Zacznij od domowników. Z nimi masz najwięcej powtórzeń.

1. Wejdź do domu z garścią smakołyków. Zanim pies skoczy, upuść 3–4 smakołyki przy swoich stopach. Pies zbiera je na czterech łapach.
2. Jeśli pies skoczy, nic nie mów i go nie odpychaj. Odwróć się bokiem, ręce na piersi, wzrok w ścianę.
3. Gdy wszystkie cztery łapy są na podłodze — odwróć się, „tak!” i smakołyk nisko, przy kolanie.
4. Głaszcz psa po piersi albo po boku, kucając bokiem. Gdy pies się podnosi, wstań na 2–3 sekundy.
5. Raz dziennie zrób trening wejść: wyjdź za drzwi na 10–20 sekund i wejdź. 8–10 razy w ciągu 5 minut.

Przez pierwsze dni pies może skakać jeszcze mocniej. Sprawdza, czy stara metoda na pewno przestała działać. Wytrzymaj. Ważne, żeby wszyscy domownicy robili tak samo.

Goście: plan, zanim zadzwoni dzwonek

Gość to dla psa wielkie wydarzenie. W takim pobudzeniu pies nie pamięta ćwiczeń. Dlatego najpierw zarządzaj:

• Pies bardzo pobudzony (piszczy, szczeka, nie bierze smakołyków) — czeka za bramką w drugim pokoju z gryzakiem. Wychodzi, gdy goście usiądą.
• Pies bierze smakołyki, ale skacze — smycz przypięta do szelek, stoisz z psem 2–3 m od drzwi.
• Pies zna koc — po powitaniu idzie na koc z gryzakiem, a Ty co 20–30 sekund nagradzasz go na kocu.

Gość przez pierwsze 30–60 sekund nie patrzy na psa i rozmawia z Tobą. Przywitać się może, gdy pies stoi spokojnie: kuca bokiem, daje smakołyk nisko, głaszcze 3 sekundy i wstaje.

Siad do powitania

Samo „nie skacz” nie mówi psu, co ma zrobić. Siad wyklucza skok.

1. Domownik staje 3 m od psa. Ty stoisz obok psa ze smakołykami.
2. Domownik robi krok. Jeśli pies siedzi — kolejny krok. Jeśli wstaje — domownik cofa się o krok.
3. Ty nagradzasz siad co 2–3 sekundy, nisko przy klatce piersiowej psa.
4. Na końcu domownik kuca i głaszcze psa po piersi przez 2 sekundy.

Pies szybko rozumie, że to on decyduje, czy powitanie się wydarzy.

Ludzie na spacerze

Na dworze ludzie często sami nakręcają skakanie: „nic nie szkodzi, ja lubię psy!”. Zasada jest ta sama co w domu. Pomaga też stopa na smyczy: stań na niej tak, żeby pies mógł swobodnie stać i siedzieć, ale nie miał luzu na wyskok.

Gdy obcy chce pogłaskać nakręconego psa, możesz grzecznie odmówić: „Dziękuję, uczymy się, dziś bez głaskania”. Masz do tego pełne prawo.

Dlaczego pies rzuca się na inne psy?

Każdy pies ma próg: odległość, przy której widok innego psa zamienia się z ciekawostki w burzę emocji. Poniżej progu pies patrzy, je i słyszy Twój głos. Powyżej — szczeka, rzuca się, piszczy i nauka przestaje być możliwa.

Sygnały, że jesteście za blisko: pies sztywnieje, wpatruje się bez mrugania, zamyka pysk, przestaje brać smakołyki albo chwyta je twardo, z zębami.

• Ekscytacja: pies ciągnie całym ciałem, piszczy, chce dobiec.
• Strach: pies kuli się, cofa, jeży sierść, szczeka i jednocześnie się odsuwa.

Przy obu typach ćwiczysz tak samo, ale przy strachu odległości muszą być większe. Jeśli pies rzuca się z dużej odległości albo kiedykolwiek ugryzł psa, skonsultuj się z behawiorystą.

Gra „spójrz na to”

Zamiast zabraniać patrzenia, nagradzasz spokojne spojrzenie.

1. Stań daleko od ścieżki, nawet 40–50 m. Pies ma widzieć innego psa i dalej jeść.
2. Gdy Twój pies spojrzy na psa, w ciągu sekundy powiedz „tak!”.
3. Pies odwraca się do Ciebie — nagroda przy nodze.
4. Gdy pies przestaje jeść albo sztywnieje, odejdź 10 m dalej.

Sesja trwa najwyżej 5 minut. Potem daj psu powęszyć w trawie.

Zawracanie i mijanie łukiem

• Zawracanie: wesołe „idziemy” i obrót od psa. Przećwicz je w domu i na pustym chodniku, zanim użyjesz go przy psach.
• Łuk: zejdź z chodnika na trawnik albo przejdź na drugą stronę ulicy. Ty idziesz między swoim psem a obcym.
• Za samochodem: gdy nie ma miejsca na łuk, schowaj się za zaparkowanym autem i rozsyp smakołyki przy swoich stopach.
• Spacer równoległy: ze znajomym, spokojnym psem idźcie w tym samym kierunku, w bezpiecznej odległości.

Lepiej zawrócić 10 razy za wcześnie niż raz za późno.

Najczęstsze błędy

• Odpychanie kolanem lub rękami. Dla wielu psów to zabawa w przepychanki.
• „Nie skacz! Siad! Złaź!”. Mówienie do skaczącego psa to też uwaga. Milcz, dopóki łapy nie są na podłodze.
• Wyjątki dla rodziny. Jeśli ciocia pozwala skakać, pies próbuje u każdego.
• Podchodzenie do psów, „żeby się przyzwyczaił”. Pies postawiony za blisko uczy się tylko, że psy to stres.
• Szarpanie i karcenie przy wybuchu. Kara podnosi napięcie i może skojarzyć się psu z innymi psami.
• Powitania na smyczy z obcymi psami. Smycz odbiera psom drogę ucieczki, a napięcie rośnie z każdą sekundą.