Pies nie wraca na zawołanie — co robić, żeby przybiegał, gdy go wołasz

Dlaczego pies nie wraca na zawołanie?

Najczęstsze powody:

• „Spalone” słowo. „Do mnie!” padało setki razy, gdy pies i tak nie wracał. Dla psa to szum.
• Wołanie tylko na koniec. Przywołanie oznacza smycz, dom i koniec biegania. Pies szybko to łączy i zwleka.
• Karcenie po powrocie. Pies łączy karę z tym, co zrobił chwilę wcześniej — z powrotem do Ciebie.
• Za trudne warunki. Zapach, inny pies albo zając wygrywają z wołaniem, którego pies nie ćwiczył.
• Za słaba nagroda. Sucha karma przegrywa z całym światem.

Kiedy najpierw do weterynarza? Gdy pies nagle przestał reagować, zaczął się bać albo uciekać, albo jest starszy i mógł gorzej słyszeć. Za taką zmianą może stać ból albo choroba.

Krok 1: Nowe słowo przywołania

Łatwiej zbudować nowe słowo niż naprawiać stare. Wybierz krótkie słowo, na przykład „hop!”.

1. Sprawdź, jaki smakołyk pies kocha najbardziej. Połóż 4 rodzaje na talerzu i zobacz, co zje pierwsze.
2. Pies stoi obok. Powiedz raz, wesoło: „hop!”. W ciągu sekundy podaj 3 kawałki nagrody przy nodze.
3. Niczego nie wymagaj. Zrób 10 powtórzeń, 2–3 razy dziennie.
4. Drugiego dnia mów „hop!”, gdy pies jest 1–2 m dalej i patrzy w inną stronę.
5. Trzeciego dnia powiedz „hop!” i cofnij się 2–3 kroki. Pies rusza za Tobą — nagroda przy nodze.

Najpierw słowo, dopiero potem ręka do saszetki. Inaczej pies reaguje na szelest, nie na słowo.

Chroń nowe słowo. Nie wołaj, gdy nie masz pewności, że pies przyjdzie. Nie wołaj przed kąpielą ani obcinaniem pazurów — po takie rzeczy po prostu podejdź do psa.

Krok 2: Chowany w domu

Pies, który biegnie do Ciebie, musi najpierw chcieć Cię znaleźć.

1. Domownik trzyma psa. Schowaj się za otwartymi drzwiami, tak żeby pies widział, gdzie znikasz.
2. Powiedz raz „hop!”. Domownik puszcza psa.
3. Gdy pies Cię znajdzie — „tak!”, 3–5 smakołyków i radosna pochwała.
4. Potem chowaj się w innym pokoju, za kanapą, za zasłoną.

Jedno „hop!” na próbę. Gdy pies się gubi, pomóż klaśnięciem, a nie kolejnym wołaniem. Sesja to 5–8 znalezień, najwyżej 10 minut.

Krok 3: Wróć od miski i zabawki

Na spacerze pies prawie nigdy nie nudzi się, gdy go wołasz. Dlatego ćwicz z rozpraszaczami, zaczynając od łatwych.

1. Postaw miskę z kilkoma kulkami karmy. Pies na smyczy stoi 2 m dalej i nie może jej dosięgnąć.
2. Gdy pies patrzy na miskę, powiedz „hop!” i cofnij się 2 kroki.
3. Gdy się odwróci — „tak!” i 3 kawałki nagrody przy nodze.
4. Raz na 3 udane powroty powiedz „wolne” i pozwól psu podejść do miski.

Pies uczy się, że powrót nie zawsze oznacza utratę fajnej rzeczy.

Na dworze: długa linka zamiast spuszczania

Każda udana ucieczka uczy psa, że ignorowanie wołania jest bardzo przyjemne. Dlatego na otwartym terenie ćwicz na długiej lince 5–10 m.

• Linkę przypinaj do szelek, nigdy do obroży. Nagłe zatrzymanie na obroży może uszkodzić szyję.
• Załóż rękawiczki. Linkę trzymaj w płaskich pętlach w dłoni. Nigdy nie owijaj jej wokół dłoni ani palców.
• Hamuj miękko, pozwalając lince przesuwać się przez dłoń. Bez szarpnięć.
• Linka chroni przed ucieczką, ale nie służy do przyciągania psa. Pies ma przyjść sam.

Najpierw daj psu 5 minut na obwąchanie terenu. Dopiero potem wołaj.

Wołaj w dobrym momencie

Pies z nosem wbitym w trawę albo wpatrzony w kota prawie nie słyszy wołania.

• Dobry moment: pies podnosi głowę, rozgląda się, kończy węszenie.
• Zły moment: pies kopie, goni ptaka, wpatruje się w innego psa. Wtedy nie wołaj — podejdź do niego.

Gdy pies wróci od zapachu — nagroda, a potem „idź węszyć” i puść go z powrotem do tego miejsca. Przy innych psach zacznij z dużej odległości, nawet 40–50 m, i zmniejszaj ją powoli.

Powrót nie kończy zabawy

To najważniejsza zmiana dla wielu psów.

• Na 1 przywołanie kończące spacer zrób co najmniej 10 przywołań w trakcie, po których pies wraca do zabawy.
• Po nagrodzie powiedz „wolne” i pokaż ręką, gdzie pies może biec.
• Koniec spaceru rób bez wołania: podejdź, przypnij smycz, daj smakołyk.
• Ćwicz w domu dotyk szelek: ręka przy szelkach, potem smakołyk. Pies przestaje robić unik metr przed Tobą.

Przywołanie awaryjne

To drugi, osobny sygnał, na przykład 3 krótkie gwizdnięcia. Używasz go rzadko, tylko gdy chodzi o bezpieczeństwo. Za każdym razem pies dostaje ucztę: smakołyki podawane przez 20–30 sekund.

Ładuj go w domu 3 razy dziennie przez 3 dni. Potem raz na jakiś czas, w łatwych warunkach. Nigdy nie dawaj go „dla sprawdzenia” bez uczty.

Najczęstsze błędy

• Powtarzanie słowa. „Hop, hop, hop!” uczy psa, że pierwsze wołanie można zignorować. Mów raz.
• Gonienie psa. Dla psa to świetna zabawa w berka. Odejdź w drugą stronę albo kucnij i poczekaj.
• Karcenie za późny powrót. Nawet po 10 minutach przywitaj psa nagrodą. Inaczej następnym razem wróci jeszcze wolniej.
• Pierwsze spuszczenie w lesie albo przy ulicy. W lesie puszczanie psa luzem jest zabronione, a przy ulicy grozi tragedią. Na początek tylko ogrodzony, dozwolony teren.
• Linka owinięta wokół dłoni. Przy szarpnięciu zaciska się na palcach.
• „Przecież już umie”. Nagrody się zmieniają, ale nigdy nie znikają całkiem.