Pies gryzie meble i buty — jak go tego oduczyć bez krzyku i kar

Dlaczego pies gryzie meble i buty?

• Gryzienie uspokaja i sprawia przyjemność. To normalne zachowanie psa w każdym wieku.
• Nuda. Pies, który ma mało ruchu, węszenia i zajęć dla głowy, sam znajdzie sobie robotę.
• Gonitwa i uwaga. Pies chwyta kapeć, a cały dom za nim biegnie. Dla psa to świetna zabawa.
• Wymiana zębów u szczeniaka, mniej więcej od 4. do 7. miesiąca.
• Lęk przed samotnością. Pies niszczy tylko wtedy, gdy zostaje sam.

Kiedy najpierw do weterynarza? Gdy pies nagle zaczął gryźć dużo więcej niż zwykle. Przyczyną może być ból, na przykład zęba, albo kłopoty z brzuchem. Od razu dzwoń, gdy pies połknął lek, baterię, kawałek kabla, skarpetę, czekoladę albo coś ostrego. Nie wywołuj wymiotów na własną rękę.

Krok 1: Dom na wysokości psa

Każda rzecz schowana przed psem to jedna okazja do błędu mniej.

1. Uklęknij w każdym pokoju i spójrz na wysokości nosa psa.
2. Zapisz wszystko, co mieści się w pysku: buty, kable, piloty, okulary, zabawki dzieci, rogi dywanu.
3. Najpierw schowaj rzeczy groźne: leki, baterie, gumki do włosów, skarpety, gumy do żucia z ksylitolem, czekoladę.
4. Kable poprowadź za meblami albo w osłonach. Ładowarki odkładaj na półkę.
5. Każdego wieczoru przez 2 minuty zbierz z podłogi wszystko, co mogłoby kusić.

Wyznacz też bezpieczną strefę: kuchnię za bramką albo pokój bez kabli i butów, z kocem, wodą i 2 gryzakami. Zasada brzmi: albo widzisz psa, albo jest w bezpiecznej strefie. Wpuszczaj go tam z nagrodą, nigdy za karę.

Krok 2: Co wolno gryźć — rotacja gryzaków

Gryzaki leżące w koszu od miesiąca są nudne. Nowy but jest nowy.

• Podziel gryzaki na 2 zestawy po 3–4 sztuki: coś twardego, coś do ciągnięcia, coś z jedzeniem.
• Jeden zestaw leży na wierzchu, drugi w szafce. Zamieniaj je co 2–3 dni.
• Gryzak ma być wyraźnie dłuższy niż szerokość pyska psa.
• Zrób test paznokcia: jeśli gryzaka nie da się lekko wgnieść, dla wielu psów jest za twardy i może złamać ząb.
• Nigdy nie dawaj kości gotowanych ani pieczonych. Pękają na ostre odłamki.
• Nie dawaj starego buta jako zabawki. Pies nie odróżni starego od nowego.

Krok 3: Wymiana zamiast wyrywania

Jeśli każda skarpeta kończy się wyrywaniem z pyska, pies uczy się uciekać z łupem albo szybciej go połykać. Wymiana odwraca ten układ.

1. Postaw wysoko słoiczki ze smakołykami tam, gdzie pies najczęściej coś kradnie.
2. Połóż starą rękawiczkę na podłodze i usiądź obok.
3. Gdy pies ją weźmie, podejdź bokiem, przyłóż smakołyk do nosa i powiedz „puść”.
4. Gdy rękawiczka wypadnie — „tak!” i 3–5 smakołyków rzuconych na podłogę metr dalej.
5. Co druga lub trzecia wymiana: oddaj psu rękawiczkę na kilka sekund.

Potem ścierka, potem stary kapeć. Im cenniejszy łup, tym lepsza nagroda. Rzeczy niebezpiecznych nigdy nie oddawaj.

Krok 4: Kąt do gryzienia

Pies uczy się nie tylko „co”, ale też „gdzie” gryźć.

1. Połóż koc w cichym kącie, z którego pies Cię widzi.
2. Najlepszy gryzak wydawaj tylko na kocu.
3. Gdy pies stanie na kocu — „tak!” i podaj wypełniony gryzak. Co 20–30 sekund rzuć mu smakołyk między łapy.
4. Z dnia na dzień odsuwaj się dalej i nagradzaj rzadziej.
5. Gdy pies sam pójdzie na koc i gryzie swoje, podejdź i bez słowa połóż mu smakołyk.

„Zostaw” przy butach i kapciach

Lepiej, żeby pies w ogóle nie sięgał po buty. Zacznij od nudnej rzeczy, na przykład długopisu. Połóż go na podłodze, trzymaj stopę obok i powiedz raz „zostaw”. Gdy pies odwróci głowę — „tak!” i nagroda z saszetki. Gdy sięgnie, zakryj rzecz stopą. Potem pilot, kapeć, but. Skarpety zostaw na koniec.

Nie goń psa z łupem

Pies chwyta kapeć, zerka na Ciebie i ucieka. Często nie chodzi mu o kapeć, tylko o gonitwę.

• Nikt w domu nie goni psa, nie woła i nie zagradza mu drogi.
• Odwróć się, odejdź 2–3 m, kucnij i potrząśnij słoiczkiem ze smakołykami.
• Gdy pies podejdzie, nawet z łupem w pysku — „tak!” i smakołyk. Gdy wypuści rzecz, rzuć smakołyki za siebie.
• Gdy pies ucieka pod stół, nie wchodź za nim. Rozsyp smakołyki 2–3 m od kryjówki.
• Daj psu uwagę za spokój: 5–6 razy dziennie podejdź, pogłaszcz i daj smakołyk, gdy leży albo gryzie swój gryzak.

Z czasem możesz nauczyć psa przynosić rzeczy do Ciebie. Za każde przyniesienie płać zawsze, nawet za kapeć.

Praca nosem i łamigłówki

Wiele psów niszczy, bo ma za mało zajęcia dla głowy. Kilka minut węszenia często męczy bardziej niż długi bieg.

• „Szukaj!” — chowaj smakołyki w pokoju, najpierw na widoku, potem coraz trudniej.
• Rolada z ręcznika — rozsyp karmę na ręczniku i zwiń go luźno.
• Karton do rozdarcia — smakołyki i zmięte kartki w pudełku po butach, bez taśmy i zszywek.

Domowe łamigłówki dawaj tylko wtedy, gdy jesteś obok. Daj je 15 minut przed porą, o której pies zwykle coś niszczy.

Nuda czy lęk? Nagraj psa

Ustaw telefon tak, żeby widział pokój i drzwi wyjściowe, i wyjdź na 15–30 minut. Jeśli pies niszczy także przy Tobie, o stałych porach, a sam przeważnie śpi — to raczej nuda. Jeśli niszczy tylko sam, do tego wyje, drapie drzwi, ślini się albo gryzie framugi — to może być lęk. Wtedy więcej zabawek nie pomoże. Zobacz Lęk separacyjny u psa.

Najczęstsze błędy

• Karanie po powrocie. Pies nie łączy kary z tym, co zniszczył godzinę wcześniej. Uczy się bać Twojego powrotu.
• Chowanie tylko tego, co już zniszczył. Pies szybko znajdzie kolejną rzecz. Zabezpiecz wszystko z listy.
• Wszystkie zabawki naraz. Kosz pełen zabawek przestaje być ciekawy.
• Wyrywanie rzeczy z pyska. Zwiększa ryzyko połknięcia albo ugryzienia.
• Gonitwa „na wesoło”. Nawet żartobliwe gonienie to dla psa nagroda.
• Tylko bieganie. Sam ruch nie zastąpi pracy nosem. Bardzo długie bieganie może psa podkręcić.